آچمز

دیشب فنی رکورد بیدار کردن منو زد ؛ ساعت سه.

خانم دکتر که کارای زیبایی رو پیشش انجام می دم عملی انجام داده که دوران نقاهتش سه هفته ای بود. مامان جون تصمیم به زدن فیلر و بوتاکس داشت و بی صبرانه منتظر رسیدن نوبت که دیروز عصر بود.

پسرک باسواد و خوش تيپ شیرازی اهنگ های خاص با سبک راک می خونه اشعار مولانا ، سعدی . و اهنگ های لینکین پارک و جیمز هتفیلد. خیلی مرسی داره.

دخترک ی چیزی به گوشش خورده کنجکاو شده در مورد اعتکاف. می خواد اجازه بگیره با دوستاش بره. می گم حالا بعد صحبت می کنیم چون سردرد دارم می خوام وقت بخرم .

مدام می پرسه شب یلدا کجایی ؟ گفتم مامان جونم کجا باشم خوبه ؟ خونه ام دیگه . صبحش هم مثله ی روز معمولی باید برم سر کار.

اصلا مگه چه فرقی می کنه .