چطور ممکنه در وجودمون اینهمه پستی و بلندی باشه ؟
چه آفریده های بیخودی هستیم . قطعا و حتما نبودمون بهتر از بودمونه. چرا اصرار به زندگی در ما تعبیه شده ؟